Vanavond belde mijn moeder om te zeggen dat ze vanavond naar de dierenarts zou gaan. En dat het de vraag zou zijn of Jip mee naar huis zou gaan of niet.

Onze Jippie, wie kent hem nu niet?

De laatste tijd poept en plast hij als het uitkomt. Waggelt hij door het huis en de tuin, lijkt het of hij flauw gaat vallen. Verhalen over zijn ontlasting in de schuur zijn geen vreemd onderwerp meer. En steeds vaker naar de dierenarts.

Toen we dus hoorden dat Jip morgen misschien niet meer zou halen, barsten de langverwachte tranen los. We zijn al jaren bezig met zijn dood. Hoe erg we hem gaan missen en hoe hij toch steeds doorsukkelt met zijn gezondheid. Maar nog steeds - op zijn goede dagen - begroet hij je kwispelend en lachend als je hem aait een aandacht geeft. Nog steeds een puppie, lachen we dan altijd!!

En om 20u was het verlossende telefoontje van ons ma. De dierenarts heeft hem nog een keer kunnen redden. Dit keer van een vergrootte prostaat, waardoor er teveel druk op zijn darmen kwam, en daardoor niet al te fris poepte. Jip jankt best snel, maar nu hij wel degelijk pijn had, horen we hem niet! Taai hondje!

Dus zo sukkelen wij weer verder met ons bijna 15-jarige spanieltje (105 hondenjaren!) , en vrezen wij weer voor die ene dag dat we hem niet meer wakker krijgen.

Nou, de aflevering is geweest hoor! 1 week eerder dan ons verteld is.

In het verslag op www.avro.nl begint het met de keiharde 1e alinea:
"Ria's bloed wordt daarom iedere veertien dagen geprikt. Maar de laborant vergeet haar laatste uitslagen door te bellen, waardoor de arts deze gevaarlijke aandoening mist. Met verstrekkende gevolgen."
Natuurlijk heb ik het programma teruggekeken, wat ook via deze site kan (afl van 25 maart).

Ik vind het vreemd dat er niets met die uitslag gedaan is. Maar als je meer dan 2500 uitslagen per dag produceert vind ik het niet vreemd dat je over 1 uitslag heen kijkt - alhoewel dit een uitslag is die absoluut op zou moeten vallen.
Verder is de leuco-uitslag van 5 naar 1 naar 0.1 gegaan. Deze mevrouw werd om de 2 weken gecontroleerd. Dus de uitslag van 5 naar 1 zat er al meer dan 2 weken in de computer! Deze daling is al zo drastisch dat de reumatoloog deze gezien moet hebben.
Het lab zou de uitslag ook niet goed geïnterpreteerd hebben.... DAT MOGEN WIJ HELEMAAL NIET!!!!! Natuurlijk doen wij dat wel, maar weten de achtergrond van patienten niet, die zeeeeeer essentiëel zijn!!
Nu kwam deze mevrouw met enorme pijn bij de SEH. Denk je nu echt dat als iemand zulke pijn heeft nog even in de computer gaat kijken wat haar uitslagen van de vorige keer waren?? Nee, natuurlijk niet!

De klacht is ingetrokken of niet verklaard, gelukkig maar. Ik denk dat het de samenloop van ernstige omstandigheden is. Dat de reumatoloog in 3 verschillende ziekenhuizen werkt op 5 verschillende locaties heeft er niets mee te maken. Dat het laboratorium structureel niet op orde is, heeft er ook niets mee te maken.

Verder naai ik mezelf flink op over het feit dat het laboratorium het Zwarte Schaap van het ziekenhuis is. Een uitslag is altijd te laat, maar een patient is nooit te laat geprikt of goed bekeken door de arts, terwijl wij al 3x de verpleging erbij hebben geroepen voor hulp, maar deze niet gehoord wordt. Verder zorgen wij er wel voor dat 99,9% van de uitslagen er wel op tijd inzitten en dat de bloedgroep van iemand met een hb van 3,0 al bepaald is voordat de arts het gezien heeft, zodat de patient op tijd bloed krijgt!

Daarom heb ik vandaag om 10u een glucose van 1.0 doorgebeld. Wat denk je? Krijg ik om 15u van diezelfde patiënt weer een bloedje, glucose is 0.4!!! Tja, ik heb het doorgebeld, maar blijkbaar vond de arts het niet laag genoeg om er iets aan te doen!

Ik ga verder met mijn levensreddende beroep! Ik ga voor het dank-je-wel van een enkele afdeling die door heeft wat wij doen!

Ik werk op het AKL lab van het Catharina ziekenhuis. Iets waar ik al jaren van gedroomd heb en waar ik dus echt trots op ben!

Maar... gisteren was er een tv-ploeg bij ons om te filmen op het lab.... voor het programma... Medische Missers! Erg he? Tja, daar deukt je trots wel even van! Blijkbaar is er een jaar of 15 geleden een uitslag te laat doorgebeld naar de arts, waardoor een vrouw in coma is geraakt en daarna is overleden. Dit is juridisch al helemaal uitgevochten, maar haar man heeft toch contact gezocht met dit programma en daarom zijn we 1 april te zien op tv!

Misschien is er een stukje gefilmd van het moment waarop ik 10 bloedzakken aan het sjouwen ben: er was iemand aan het doodbloeden op de OK en daar ben ik met Inge en Paul mee bezig geweest. Toch weer een leven gered dus.... En ook mijn ego weer uitgedeukt!!!